سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

307

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : فى بعض الموارد : مثل آنجائى كه از ميّت يك دختر و پدر و مادر و جدّ پدرى باقى مانده باشد كه در صورت زائد آمدن ما ترك از فريضه ايشان ابن جنيد فرموده است فاضل را به جدّ بايد داد مثلا اگر مجموع ما ترك شش تومان باشد نصفش يعنى سه تومان را به دختر داده و بهريك از پدر و مادر سدس يعنى نفرى يك تومان ميدهند و سدس باقى مانده را بعقيده ابن جنيد به جدّ بايد بدهند . قوله : و يستحب لهما الطعمة : ضمير در [ لهما ] به ابوين ميّت راجع است . قوله : لابويهما : ضمير تثنيه به ابوين ميّت عود مىكند . قوله : حيث يفضل لاحدهما : يعنى لاحد الابوين . قوله : فوق السّدس المعيّن لهما : ضمير در [ لهما ] به ابوين ميّت عود مىكند . قوله : على تقدير مجامعتهما للولد : ضمير در [ مجامعتهما ] به ابوين ميّت راجع بوده و مقصود از [ ولد ] ولد ميّت است . [ استحباب طعمه براى اجداد ] مؤلف گويد : پس استحباب طعمه در جائى است كه با پدر و مادر ميّت فرزند وى اجتماع نكرده باشد چه آنكه در صورت مزبور هرگز از سدسى كه نصيب ايندو فريضه‌اشان مىباشد به مقدار يك سدس اضافه نمىرسد چه آنكه يا سهمشان صرفا به همان مقدار سدس است مثل موردى كه فرزند ميّت پسر باشد يا اگر بيشتر از سدس نيز به آنها برسد مبلغش به قدر يك سدس نيست مثل آنجائى كه از ميّت دو دختر و ابوين يا احدهما باقى مانده با يك دختر يا آن دو و يا يكى از آن دو از ميّت بجاى مانده باشد چنانچه